Κολοσσαίο

Σύμβολο της Ρώμης και ένα από τα πιο άγνωστα μνημεία στον κόσμο, είναι το μεγαλύτερο αμφιθέατρο που έχει κατασκευαστεί ποτέ.
Ονομάζεται και αμφιθέατρο Flavo επειδή επιβεβαιώνεται από τη δυναστεία των Φλάβων. Ανεγέρθηκε το 72 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό και εγκαινιάστηκε οκτώ χρόνια αργότερα, το 80 μ.Χ., από τον Τίτο.

ΡΩΜΑΪΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΚΑΙ ΠΑΛΑΤΙΝΟ

Ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά πάρκα στον κόσμο. Στη Ρωμαϊκή Αγορά υπάρχουν ναοί, βασιλικές, αψίδες θριάμβου πριν από περισσότερα από 200 χρόνια, ενώ στο Παλατίνο υπήρχαν οι βίλες των αυτοκρατόρων.
Το Παλατίνο είναι επίσης το μέρος όπου, το 753 π.Χ., ο Ρωμύλος χάραξε το μονοπάτι πάνω στο οποίο ίδρυσε τη Ρώμη.

Καπέλα Σιξτίνα

Χτισμένο μεταξύ 1475 και 1481 περίπου, την εποχή του Πάπα Σίξτου Δ΄ della Rovere, από τον οποίο πήρε το όνομά του, είναι ο τόπος όπου τελούνται το κονκλάβιο και άλλες επίσημες τελετές του Πάπα.
Ενσωματωμένο στο δρομολόγιο των Μουσείων του Βατικανού, είναι διακοσμημένο με μερικά από τα πιο γνωστά και διάσημα έργα τέχνης στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των διάσημων τοιχογραφιών του Μιχαήλ Άγγελου της Τελευταίας Κρίσης στον πίσω τοίχο και των Ιστοριών της Γένεσης που καλύπτουν το οροφή .

Η Φοντάνα ντι Τρέβι

Το πιο διάσημο σιντριβάνι στον κόσμο. Στη σκηνογραφία κυριαρχεί ένας βραχώδης βράχος που καταλαμβάνει ολόκληρο το κάτω μέρος του παλατιού, στο κέντρο του οποίου βρίσκουμε μια μεγάλη κόγχη που οριοθετείται από κολώνες όπου στέκεται ένα μεγάλο άγαλμα του Ωκεανού, ο θεός προχωρά σε ένα άρμα σε σχήμα κοχυλιού που το σέρνει δύο άλογα φτερωτά, το ένα ταραγμένο και το άλλο ήρεμο, σε σχέση με τις παρόμοιες στιγμές της θάλασσας, άλλοτε ήρεμες και άλλοτε φουρτουνιασμένες.
Στα πλάγια υπάρχουν δύο άλλες μικρότερες κόγχες που καταλαμβάνονται από τα αγάλματα της Υγείας (στα αριστερά του Ωκεανού) και της Αφθονίας (στα δεξιά του Ωκεανού), η τελευταία απεικονίζεται να κρατά το συμβολικό κέρατο γεμάτο φρούτα και νομίσματα.

IMPERIAL FORUM

Είναι τα Φόρουμ που χτίστηκαν με τα χρόνια από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες. Το πρώτο που χτίστηκε ήταν το φόρουμ του Καίσαρα, τα ερείπια του οποίου σήμερα βρίσκονται κοντά στη Ρωμαϊκή Αγορά, στους πρόποδες του λόφου του Καπιτωλίου.
Στην άλλη πλευρά της Via dei Fori Imperiali βρίσκονται το φόρουμ του Τραϊανού, με τη γιγάντια στήλη του Τραϊανού, το φόρουμ του Αυγούστου και ένα μικρό μέρος του φόρουμ του Βεσπασιανού.

ΠΑΝΘΕΟ

Το Πάνθεον είναι ένας ναός αφιερωμένος σε όλους τους Ολύμπιους θεούς. Ξαναχτίστηκε από τον αυτοκράτορα Αδριανό μεταξύ 118 και 128 μ.Χ., μετά τις πυρκαγιές του 80 μ.Χ. και 110 μ.Χ. το είχαν χαλάσει.
Στην πρόσοψη η ζωφόρος φέρει την επιγραφή του Αγρίππα με χάλκινα γράμματα: M AGRIPPA L F COS TERTIUM FECIT (Μάρκος Αγρίππας, γιος του Λούσιου, πρόξενος για τρίτη φορά χτίστηκε). Το τρίτο προξενείο του Αγρίππα χρονολογείται από το 27 π.Χ.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

Είναι η μεγαλύτερη από τις τέσσερις παπικές βασιλικές της Ρώμης. Η κατασκευή της σημερινής βασιλικής ξεκίνησε στις 18 Απριλίου 1506 υπό τον Πάπα Ιούλιο Β' και τελείωσε το 1626, επί Ποντιφίκεια του Πάπα Ουρβανού Η', αλλά στον ίδιο χώρο, πριν από τη σημερινή βασιλική, υπήρχε μια άλλη που χρονολογείται από τον 4ο αιώνα. που έχτισε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ στην περιοχή του τσίρκου του Νέρωνα και μια παρακείμενη νεκρόπολη όπου, σύμφωνα με την παράδοση, ετάφη ο Άγιος Πέτρος μετά τη σταύρωση του.

ΚΟΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓ. ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΕΤΡΟΥ

Ανατέθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο Ζ' το 1657 στον Gian Lorenzo Bernini, αποτελείται από 284 κίονες, σε ίση απόσταση μεταξύ τους, και 88 πυλώνες διατεταγμένους σε τέσσερις σειρές και πάνω από μια δίρριχτη στέγη, στην κορυφή της οποίας είναι τοποθετημένα 162 γιγαντιαία αγάλματα αγίων. br> Οβάλ σχήματος με μέγιστη διάμετρο 240 μέτρα, η κιονοστοιχία δημιουργήθηκε ως μεταφορά για την αγκαλιά με την οποία θα περιέβαλλαν όσους βρίσκονταν κοντά στη Βασιλική.
Επιπλέον, τοποθετώντας τον εαυτό σας στους δύο πέτρινους δίσκους που βρίσκονται στο πλακόστρωτο της πλατείας, τέσσερις σειρές κιόνων ευθυγραμμίζονται τέλεια.

ΒΡΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΤΑΜΩΝ

Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Gian Lorenzo Bernini μεταξύ Ιουλίου 1648 και Ιουνίου 1651 κατόπιν παραγγελίας από τον Πάπα Ιννοκέντιο Σύμφωνα με το μύθο, ο ανταγωνισμός μεταξύ Bernini και Borromini είχε επιπτώσεις στην κατασκευή του σιντριβανιού. Μάλιστα, λέγεται ότι ο γίγαντας που συμβολίζει τον Νείλο κρύβει τα μάτια του για να μην δει την εκκλησία του Sant"Agnese in Agone μπροστά του και χτισμένη από τον Borromini, και ότι το άγαλμα του Rio della Plata κρατάει το χέρι του. υψώθηκε υπό τον φόβο μιας πιθανής κατάρρευσης του καμπαναριού της ίδιας εκκλησίας Αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί επειδή η εν λόγω εκκλησία χτίστηκε από τον Borromini μόνο από 1652, ένα χρόνο μετά τα εγκαίνια της κρήνης

ΚΑΣΤΡΟ Αγίου Αγγέλου

Η ιστορία του Κάστρου του Αγίου Αγγέλου συμπίπτει ουσιαστικά με αυτή της Ρώμης. Γεννήθηκε ως τάφος του αυτοκράτορα Αδριανού (76-138) και των διαδόχων του μέχρι τον Καρακάλλα (188-217). Το 476, με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο τάφος μετατράπηκε σε φρούριο από τον αυτοκράτορα Ονώριο, ο οποίος τον ενέταξε στα τείχη του Αυρηλίου. Από αυτή τη στιγμή, ο Castel Sant"Angelo συνέδεσε τη μοίρα του με αυτή των παπών που το μετέτρεψαν σε κατοικία για να βρίσκουν καταφύγιο σε περιόδους κινδύνου και το χρησιμοποίησαν επίσης ως φυλακή, δεδομένης της φήμης του απόρθητου.
Πολλοί διάσημοι άνθρωποι κρατήθηκαν εδώ, όπως η Beatrice Cenci, ο Benvenuto Cellini και ο Giordano Bruno.
Χρησιμοποιήθηκε ως πολιτική και στρατιωτική φυλακή ακόμη και μετά την ενοποίηση της Ιταλίας, έγινε μουσείο το 1911 με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Έκθεσης του Μουσολίνι.

ΣΚΑΛΑ TRINITÀ DEI MONTI

Μεταξύ 1585 και 1586 ο Πάπας Sixtus V ανέθεσε στον Domenico Fontana να ανοίξει έναν δρόμο που συνέδεε το Pincio με τη βασιλική της S.Maria Maggiore, που σήμερα χωρίζεται σε via Sistina, via delle Quattro Fontane, μέσω Agostino Depretis, μέσω Carlo Alberto, μέσω Conte Green και via di S. Croce στο Gerusalemme. Στο τέλος των εργασιών, όμως, το οδόστρωμα είχε γίνει σαφώς χαμηλότερο από την είσοδο της εκκλησίας. Για να ξεπεράσει το πρόβλημα, ο αρχιτέκτονας σχεδίασε και κατασκεύασε τη σκάλα με δύο συγκλίνουσες ράμπες που οδηγεί στην εκκλησία: οι στύλοι που τοποθετούνται στις δύο άκρες της σκάλας παρουσιάζουν το οικόσημο της οικογένειας Peretti, τα τρία βουνά και, πάνω από δύο πανέμορφα κιονόκρανα που χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα, δύο ερμάρια με ανάγλυφα που απεικονίζουν τον Άγιο Λουδοβίκο, προς τιμή του βασιλιά Λουδοβίκου XII.

CIRCUS MAXIMUS

Θεωρείται η μεγαλύτερη δομή απόδοσης του αρχαίου κόσμου με μήκος 600 μέτρα και πλάτος 140 μέτρα. Το σπίτι των παιχνιδιών από την αρχή της ιστορίας της Ρώμης, ήταν πάντα ένας κόμβος για κοινωνικές συγκεντρώσεις.
Εδώ έλαβε χώρα ο Βιασμός των Γυναικών Σαβίνων, όταν, σύμφωνα με το μύθο, ο Ρωμύλος, αφού ίδρυσε τη Ρώμη, έφτιαξε γυναίκες από κοντινούς πληθυσμούς με τις οποίες να αναπαράγουν και να κατοικούν τη νέα πόλη.

BASILICA S. MARIA MAGGIORE

Χτίστηκε από τον Πάπα Σίξτο Γ' μεταξύ 432 και 440 μετά τη Σύνοδο της Εφέσου (431), σύμφωνα με την παράδοση, η ανέγερση έγινε σε προηγούμενο ναό, χτισμένο στο μέρος που πρότεινε θαυματουργικά η Μαρία που εμφανίστηκε σε όνειρο στον Πάπα Λιβέριο και τον πατρίκιο. John . Όταν το πρωί της 5ης Αυγούστου 358 μια ασυνήθιστη χιονόπτωση άσπρισε το Esquiline, ο Πάπας Liberius εντόπισε την περίμετρο της νέας βασιλικής στο χιόνι, η οποία στη συνέχεια χτίστηκε χάρη στη χρηματοδότηση του πατρίκιου Ιωάννη (ένας πρώην σκλάβος, που ελευθερώθηκε από τον Πάπα Λιβέριο χρόνια παλαιότερα).
Στις 5 Αυγούστου κάθε έτους, στη μνήμη της Madonna della Neve, αναπαράγεται το λεγόμενο «θαύμα της χιονόπτωσης» και, κατά τη διάρκεια μιας υποβλητικής γιορτής, ένας καταρράκτης από λευκά πέταλα κατεβάζεται από την οροφή.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ Σ.ΑΓΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΑΓΟΝΕ

Πήρε το όνομά του από την Αγία Αγνή, ένα κορίτσι που σύμφωνα με την καθολική παράδοση μαρτύρησε σε ηλικία δώδεκα ετών κατά τον διωγμό των χριστιανών υπό τον Διοκλητιανού στο στάδιο του Δομιτιανού, που βρισκόταν ακριβώς στο ίδιο σημείο που καταλαμβάνει τώρα η πλατεία και του οποίου το τετράγωνο ακολουθεί το σχήμα.
Το υπόγειο, που δημιουργήθηκε από ένα αρχαίο μεσαιωνικό ρητορείο, στεγάζει στο βωμό Το Θαύμα των Μαλλιών της Αγίας Αγνής, ένα μαρμάρινο ανάγλυφο του Alessandro Algardi.

GALLERY BORGHESE

Βρίσκεται μέσα στη Villa Borghese, είναι μια από τις πιο διάσημες γκαλερί τέχνης στον κόσμο.
Εκεί εκτίθενται έργα των Gian Lorenzo Bernini, Antonio Canova, Caravaggio, Raphael, Perugino, Lorenzo Lotto, Antonello da Messina, Titian, Bellini και άλλων.

VILLA D'ESTE

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, αντιπροσωπεύει ένα αριστούργημα του ιταλικού κήπου με μια εντυπωσιακή συγκέντρωση σιντριβανιών, νυμφαίων, σπηλαίων, υδάτινων στοιχείων και υδραυλικής μουσικής.
Παραγγελία από τον καρδινάλιο Ippolito II d"Este, ιστορικό κυβερνήτη του Tivoli και γιο της Lucrezia Borgia, είναι έργο του έξυπνου αρχιτέκτονα Pirro Logorio.

Η ΒΙΛΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1999, χτίστηκε μεταξύ 118 και 138 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό, σε μια καταπράσινη περιοχή πλούσια σε νερά κοντά στο Tivoli, το αρχαίο Tibur. Η βίλα εκτεινόταν σε μια έκταση τουλάχιστον εκατόν είκοσι εκταρίων, συμπεριλαμβανομένων οικιστικών κατασκευών, ιαματικών λουτρών, νυμφαίων, περιπτέρων και κήπων.

ΜΑΥΣΟΛΕΙΟ CECILIA METELLA

Βρίσκεται λίγο πριν από το τρίτο μίλι της Via Appia Antica, αμέσως μετά το συγκρότημα που αποτελείται από το τσίρκο, τη βίλα και τον τάφο του γιου του αυτοκράτορα Μαξέντιου, Βαλέριου Ρωμύλου. Η κατασκευή του μαυσωλείου χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 1ου αιώνα π.Χ. και είχε ως στόχο να γιορτάσει τη σημασία της οικογένειας Caetani και όχι του αφιερωμένου.

ΤΣΙΡΚΟ ΜΑΞΕΝΤΙΟΥ

Χτισμένο από τούβλα γύρω στο 311 από τον αυτοκράτορα Μαξέντιο στη Ρώμη, το τσίρκο είχε μήκος 520 μέτρα, με πλάτος στο φαρδύτερο σημείο του 92 μέτρα. Έχοντας προοριστεί για την αυτοκρατορική οικογένεια και τους φίλους, μπορούσε να φιλοξενήσει μόνο 10.000 θεατές.
Η ράχη (η κατασκευή που χώριζε τις δύο ευθείες) είχε μήκος 283 μ. και ο Μαξέντιος τη διακόσμησε με έναν οβελίσκο από το ναό της Ίσιδας στο Campus Martius. Σήμερα αυτός ο οβελίσκος βρίσκεται στην Piazza Navona, που τοποθετήθηκε από τον Gian Lorenzo Bernini στο Συντριβάνι των Τεσσάρων Ποταμών τον 17ο αιώνα.

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΑΚΗ

Τα μονοπάτια που χωρίζουν τα παρτέρια έχουν το σχήμα της μενόρα, του επτάκλαδου καντηλιού, σύμβολο του Ιουδαϊσμού χάρη στην εβραϊκή κοινότητα που επέτρεψε να δημιουργηθεί ο κήπος με τριανταφυλλιές σε ένα μέρος ιερό για αυτούς.
Το 1645, μάλιστα, υπήρχε ο Εβραϊκός Κήπος με το μικρό νεκροταφείο συνδεδεμένο μέχρι το 1934 όταν το νεκροταφείο μεταφέρθηκε στο Verano.

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΚΗΠΟΣ

Βρίσκεται στον λόφο Aventine, στην περιοχή του αρχαίου φρουρίου που έχτισε η οικογένεια Savelli προς τα τέλη του 13ου αιώνα κοντά στην εκκλησία της Santa Sabina.
Τα δέντρα που του δίνουν το όνομά του είναι στη μνήμη του San Domenico, ο οποίος ίδρυσε το μοναστήρι ακριβώς εδώ τον 13ο αιώνα και η πορτοκαλιά κοντά στην οποία κήρυξε ο άγιος διατηρείται στο κοντινό μοναστήρι της Santa Sabina και είναι ακόμα ορατή μέσα από μια τρύπα στο ο τοίχος της βεράντας της εκκλησίας.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓ. IGNAZIO DA LOYOLA

Μαζί με την εκκλησία του Gesù, είναι η κύρια εκκλησία του τάγματος των Ιησουιτών που ιδρύθηκε το 1540 από τον Ignatius of Loyola. Χτισμένο το 1626 βασισμένο σε σχέδιο του μαθηματικού Orazio Grassi, βασισμένο στα έργα του Carlo Maderno, έχει έναν μονό σηκό με τρία παρεκκλήσια σε κάθε πλευρά που συνδέονται μεταξύ τους.
Η ιλουσιονιστική ζωγραφική στον μεγαλειώδη θόλο του ναού είναι υπέροχη, όπως και η προοπτική προσομοίωση του ψεύτικου θόλου από τον Andrea Pozzo.

ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΟΠΡΑ ΜΙΝΕΡΒΑ

Το όνομά του προέρχεται από μια ιστορική «παρεξήγηση», επειδή χτίστηκε τον 7ο αιώνα στα ερείπια του ναού της Minerva Chalcidica (δηλαδή θυρωρού), που έχτισε ο Δομιτιανός προς τιμή του πατέρα του Βεσπασιανού και του αδελφού του Τίτου. . Τα ερείπια αυτού του ναού έχουν πραγματικά εντοπιστεί στην Piazza del Collegio Romano.
Στα τέλη του 13ου αιώνα ο ναός πέρασε στο τάγμα των Δομινικανών, το οποίο κατά τους επόμενους αιώνες επέκτεινε και τον διακόσμησε με μια απίστευτη συλλογή έργων τέχνης, από τα πιο πλούσια και πολύτιμα που μπορεί κανείς να βρει σε εκκλησία.

ΝΑΟΣ Σ. ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΓΛΗ ΑΓΓΕΛΗ

Είναι η εκκλησία όπου γίνονται οι επίσημες τελετές της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο ναός καταλαμβάνει την κεντρική αίθουσα των αρχαίων Λουτρών του Διοκλητιανού από το 1562, όταν ο Πάπας Πίος Δ' ανέθεσε στον Μιχαήλ Άγγελο να το τακτοποιήσει. Στο πάτωμα μπορείτε να δείτε το ηλιακό ρολόι που σχεδίασε ο Πάπας Κλήμης XI, ο οποίος το παρήγγειλε για το Ιωβηλαίο του 1700 με στόχο να προσδιορίσει την ημερομηνία του Πάσχα με τον πιο συνεκτικό δυνατό τρόπο με τις κινήσεις του Ήλιου και της Σελήνης.
Η τρύπα μέσω της οποίας το φως του Ήλιου πέφτει σε ένα μεταβλητό και μετρημένο σημείο της χάλκινης γραμμής μήκους περίπου 45 μέτρων που εντοπίζεται στο δάπεδο λειτουργεί ως γνώμονας. Η εναλλαγή των εποχών αντιπροσωπεύεται από τις φιγούρες των ζωδίων, ένθετες σε μάρμαρο, τοποθετημένες κατά μήκος της γραμμής, που φέρει στο ένα άκρο το ζώδιο του Καρκίνου, για να αντιπροσωπεύει το θερινό ηλιοστάσιο και στο άλλο αυτό του Αιγόκερω για το θερινό ηλιοστάσιο. χειμώνας.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ARA COELI

Η εκκλησία χτίστηκε στα ερείπια του ναού του Juno Moneta, στο Compidoglio, ενώ τα υπόλοιπα αρχαία ρωμαϊκά κτίρια έπεφταν σε ερείπια. Κτήρια συνωστίζονταν γύρω από την εκκλησία Aracoeli που εξελίχθηκε σε μοναστήρι στο πάνω μέρος, ενώ στις πλαγιές του λόφου γεννήθηκε μια αγορά και μετά μια μικρή γειτονιά.
Η εκκλησία, εκτός από τόπος λατρείας, ήταν επομένως πάντα το κέντρο της πολιτικής ζωής της Ρώμης, τόσο πολύ που οι λαϊκές συνελεύσεις του ελεύθερου δήμου με επικεφαλής τον Giorgio dei Pierleoni (1114) και στη συνέχεια του Cola di Rienzo (1347). ) πραγματοποιήθηκαν εκεί.

ΣΥΝΡΥΣΗ ΧΕΛΩΝΩΝ

Ένα από τα πιο όμορφα σιντριβάνια της Ρώμης, χτίστηκε μεταξύ 1581 και 1588 από τον Τζάκομο Ντέλα Πόρτα, λίγα βήματα από το αρχαίο εβραϊκό γκέτο.
Σύμφωνα με το μύθο, ο Duke Mattei, λάτρης του τζόγου, μια μέρα έχασε ολόκληρη την οικογενειακή του περιουσία και, έτσι, ο μελλοντικός πεθερός του αρνήθηκε να του δώσει την κόρη του σε γάμο. Σε απάντηση, ο δούκας έχτισε αυτό το υπέροχο σιντριβάνι μέσα σε μια νύχτα και την επόμενη μέρα κάλεσε την αρραβωνιασμένη και τον πατέρα της στο παλάτι για να τους δείξει το έργο και αναφώνησε: «Αυτό είναι ικανός να δημιουργήσει ένας άντρας σε λίγα ώρες." άπεντη Mattei!»

ΒΡΥΝΗ ΤΡΙΤΩΝ

Δημιουργήθηκε μεταξύ 1642 και 1643, είναι ένα από τα αριστουργήματα του Gian Lorenzo Bernini.
Με εντολή του Πάπα Urban VIII Barberini, πάνω απ' όλα, να στολίσει την πλατεία στην οποία έβλεπε το παλάτι του, το σιντριβάνι αντιπροσωπεύει τον θαλάσσιο Θεό που υψώνεται επιβλητικά από ένα ανοιχτό δίθυρο κέλυφος και υποστηρίζεται από τις πλεγμένες ουρές τεσσάρων ανοιχτόστομα δελφινιών.

PINCIO ΤΑΡΑΤΣΑ

Το Pincio είναι ένας λόφος στη Ρώμη, 61 μέτρα ύψος πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο οποίος, παρόλο που βρίσκεται μέσα στα Αυρηλιακά Τείχη, δεν εμφανίζεται ανάμεσα στους επτά λόφους της Ρώμης. Στην κορυφή βρίσκεται ο παλαιότερος δημόσιος κήπος στη Ρώμη, σχεδιασμένος από τον Valadier μεταξύ 1810 και 1818.
Από την πανοραμική βεράντα του μπορείτε να απολαύσετε μια από τις πιο όμορφες απόψεις της Ρώμης, με τον Θόλο του Αγίου Πέτρου στο βάθος και την Piazza del Popolo από κάτω.

ΑΓΑΛΜΑ ΤΖΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ

Κατασκευασμένο από μπρούντζο, βρίσκεται στο Campo de" Fiori στο σημείο ακριβώς όπου ο φιλόσοφος καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά στις 17 Φεβρουαρίου 1600.
Εγκαινιάστηκε το 1889 αφού δύο διεθνείς πανεπιστημιακές επιτροπές, που ιδρύθηκαν το 1876 και το 1884 με τη συμμετοχή ανδρών του πολιτισμού από όλη την Ευρώπη, συγκέντρωσαν το απαραίτητο ποσό για την κατασκευή του μνημείου. Στη βάση του γρανίτη υπάρχουν οκτώ χάλκινα μετάλλια με τα πορτρέτα μερικών από τους διανοούμενους που κατά τη διάρκεια των αιώνων αμφισβήτησαν την εκκλησιαστική εξουσία και τέσσερα πάνελ, εκ των οποίων τα τρία με τα σημαντικότερα επεισόδια της ζωής του Μπρούνο και το μετωπικό με τη γραφή « Στον Μπρούνο / τον αιώνα που μαντεύει αυτός / εδώ / που κάηκε ο πάσσαλος»

ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΙΤΩΛΟΥ

Συνορεύοντας με τα τρία ανάκτορα Palazzo Senatorio, Palazzo dei Conservatori και Palazzo Nuovo, η Piazza del Campidoglio είναι ένα αριστούργημα που δημιουργήθηκε από τον Michelangelo σε έναν από τους σημαντικότερους λόφους της Ρώμης, που αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως τόπος λατρείας και στη συνέχεια ως κέντρο εξουσίας. με την έλευση της Γερουσίας κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ S.ANDREA DELLA VALLE

Η εκκλησία στέκεται πάνω από μέρος των ερειπίων του αρχαίου θεάτρου του Πομπήιου, το οποίο μέσα από τις στοές του καταλάμβανε ολόκληρη την περιοχή που εκτείνεται από το Largo Argentina έως το Campo dei Fiori. Η ονομασία "della Valle" προέρχεται από την τεράστια κοιλότητα στην περιοχή που μάζευε τα νερά που κατέβαιναν από το Quirinale και το Pincio και σχημάτιζαν μια μεγάλη λίμνη.
Ωστόσο, η εκκλησία πήρε το όνομά της από το κοντινό Palazzo Valle του Καρδινάλιου Andrea della Valle (όνομα σκαλισμένο πάνω από την πόρτα).

ΣΥΝΡΗΝΗ BARCACCIA

Χτίστηκε από τον Pietro Bernini (πατέρα του πιο διάσημου Gian Lorenzo), το 1629, με παραγγελία του Πάπα Urban VIII. Το ιδιαίτερο σχήμα του μπορεί να εμπνεύστηκε από την παρουσία ενός ξηρού σκάφους στην πλατεία, που έφερε εκεί η πλημμύρα του Τίβερη το 1598.

ΣΥΝΡΥΣΗ ACQUA PAOLA

Ανατέθηκε στις αρχές του 1600 από τον νεοεκλεγέντα Πάπα Παύλο Ε' Μποργκέζε (από τον οποίο πήρε το όνομά του) για να τροφοδοτήσει τις περιοχές των περιοχών Borgo και Trastevere, οι οποίες δεν τροφοδοτούνταν με νερό εκείνη την εποχή. Πήρε τη σημερινή του εμφάνιση με την ανακαίνιση που έγινε στα τέλη του 17ου αιώνα από τον Carlo Fontana.
Οι Ρωμαίοι του Τραστέβερε επινόησαν το ρητό «Αξίζεις όσο το νερό της Πάολα» για να δείξει κάτι μικρής αξίας επειδή το ίδιο το νερό της Πάολα, που προερχόταν από τη λίμνη Μπρατσιάνο, θεωρούνταν κακής ποιότητας.

ΒΡΥΝΗ ΤΩΝ ΝΑΪΔΩΝ

Το σιντριβάνι εγκαινιάστηκε αρχικά το 1901 αλλά η προκλητικότητα των γλυπτών γυναικείων μορφών προκάλεσε πολλές διαμάχες και το έργο παρέμεινε κρυμμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα από έναν ξύλινο φράκτη. Το κεντρικό γλυπτό μέρος περιελάμβανε αρχικά τρεις τρίτωνες, ένα δελφίνι και ένα χταπόδι και ειρωνικά μετονομάστηκε σε "fritto misto" από τους Ρωμαίους.
Το γλυπτό μεταφέρθηκε στην Piazza Vittorio το 1913, και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον σημερινό Γλαύκο, έναν ισχυρό άνδρα που είναι συνυφασμένος με το δελφίνι, από το στόμα του οποίου ο κεντρικός πίδακας νερού απελευθερώνεται πολύ ψηλά. Το σιντριβάνι εγκαινιάστηκε τελικά το 1914.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΓΙΩΝ ΚΟΣΜΑ ΚΑΙ ΔΑΜΙΑΝΟΥ

Εγκαινιάστηκε το 527 από τον Πάπα Φήλιξ και χτίστηκε με εντολή του Θεοδώριχου, ενός Οστρογότθου βασιλιά, ο οποίος είχε τα δωμάτια μιας βιβλιοθήκης του Φόρουμ της Ειρήνης (από την εποχή των Φλαβίων) ενωμένα με εκείνα του ναού του Ρωμύλου, που χτίστηκε το Δεκαετία 20 του 4ου αιώνα μ.Χ. από τον Μαξέντιο. Η συνεχής πλημμύρα του Τίβερη κατέστησε αναγκαία την ανύψωση του δαπέδου του ναού, ο οποίος σήμερα είναι διατεταγμένος σε δύο ορόφους.
Η εκκλησία είναι σήμερα η μητρική έδρα των Φραγκισκανών μοναχών του 3ου τάγματος.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ Σ. ΜΑΡΙΑ ΣΤΟ ΤΡΑΣΤΕΒΕΡΕ

Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, η S Maria in Trastevere είναι ο πρώτος τόπος χριστιανικής λατρείας στη Ρώμη για τον οποίο υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες, καθώς και η πρώτη βασιλική στη Ρώμη αφιερωμένη στην Παναγία. Ιδρύθηκε το 221 μ.Χ. Γ. (3ος αιώνας) του Σ. Καλλιστώ και τελείωσε το 341 μ.Χ. C. από τον S. Giulio, η αφιέρωση στην Παναγία έγινε αργότερα.
Στο εσωτερικό του σώζονται πολλά έργα, όπως η υπέροχη ξύλινη οροφή του Domenichino και τα υπέροχα ψηφιδωτά του Pietro Cavallini με ιστορίες της Παναγίας. Της πρόσοψης προηγείται στοά του 18ου αιώνα. στο πάνω μέρος σώζει ψηφιδωτό του 1200, που βλέπει στην ομώνυμη πλατεία και το σιντριβάνι, χτισμένο στη θέση όπου, σύμφωνα με την παράδοση, το 38 π.Χ. βγήκε ένας θαυμάσιος πίδακας λαδιού, προϊδεάζοντας την έλευση του Χριστού.

ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ

Ξεκίνησε από τον Ιούλιο Καίσαρα και ολοκληρώθηκε από τον Αύγουστο, καταλάμβανε ένα μέρος της καμπύλης πλευράς του «Circo Flaminio» και, ακόμα κι αν τα έργα είχαν ήδη τελειώσει το 17 π.Χ. όταν το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για κοσμικούς αγώνες, η αφιέρωση έγινε μόλις το 13 π.Χ., στον Μάρκελλο, γιο της Οκταβίας, αδελφή του Αυγούστου, αλλά και σύζυγο της μοναχοκόρης του, Ιουλίας.
Την ημέρα των εγκαινίων σημειώθηκε το γνωστό ατύχημα: ενώ οι ηθοποιοί εμφανίζονταν στη σκηνή, το «sella curulis», στο οποίο καθόταν ο αυτοκράτορας, έσπασε με αποτέλεσμα να πέσει αρκετά άσχημα. Μέσα στην αγωνία των γερουσιαστών και του κόσμου, ο Αύγουστος σηκώθηκε χαμογελώντας και με μια κίνηση του χεριού του διέταξε να ξαναρχίσει η παράσταση.

Navona Underground - Στάδιο Domitian

ΕΚΚΛΗΣΙΑ S.ANDREA DELLE FRATTE

Η εκκλησία, που υπήρχε ήδη τον 11ο αιώνα, ανοικοδομήθηκε εξ ολοκλήρου για λογαριασμό του Μαρκήσιου Ντελ Μπούφαλο στις αρχές του 17ου αιώνα από τον Γκασπάρ Γκουέρα και ολοκληρώθηκε από τον Φραντσέσκο Μπορομίνι, ο οποίος, μεταξύ 1653 και 1667, έχτισε το υπέροχο καμπαναριό δύο τάξεων. και ο τρούλος που ενισχύεται από διαγώνιες αντηρίδες που κάνουν την αρχιτεκτονική να πάρει την εικόνα του σταυρού του Αγ. Andrew.
Το όνομα της εκκλησίας προέρχεται από τη θέση της, κοντά στην Piazza di Spagna, κάποτε στα περίχωρα του κέντρου της πόλης, όπου βρίσκονταν δέντρα και θάμνοι.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓ. ΜΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Το 1482 χτίστηκε μια εκκλησία αφιερωμένη στη Μαρία για να θυμηθεί ένα θαυμαστό γεγονός όπου μια εικόνα της Παναγίας αιμορραγούσε σε αυτό το μέρος. Ο Σίξτος Δ΄ εντυπωσιάστηκε από το γεγονός και έδωσε τον όρκο ότι αν η συνωμοσία των Παζών, στην οποία συμμετείχε με κάποιο τρόπο, δεν είχε οδηγήσει στον πόλεμο που φοβόταν, θα είχε μια μεγάλη εκκλησία αφιερωμένη στη Μαντόνα να χτιστεί σε αυτό το μέρος. Διατηρεί μέσα του ένα πλούσιο ρεπερτόριο αριστουργημάτων της αναγεννησιακής τέχνης, συμπεριλαμβανομένων των περίφημων «σιβύλλων» που τοιχογραφήθηκαν από τον Ραφαήλ το 1514, την επομένη των αποκαλυπτηρίων της Καπέλα Σιξτίνα από τον Μιχαήλ Άγγελο και πιθανώς επηρεασμένες από αυτήν.

Πάρκο των Υδραγωγείων

Ένας από τους πράσινους πνεύμονες της Ρώμης, ένα πραγματικό σταυροδρόμι του υδάτινου δικτύου της αρχαίας Ρώμης που περιέχει, στα περίπου 240 εκτάρια γης της, 6 από τα 11 υδραγωγεία που τροφοδοτούσαν την αρχαία Ρώμη: Anio Vetus, Marcia, Tepula, Iulia, Claudio, Το Anio Novus και το χαρούμενο υδραγωγείο, που χτίστηκε την εποχή της Αναγέννησης και χρησιμοποιείται ακόμα για άρδευση.

Via Dei Coronari

Αρχικά ονομαζόταν «via Recta» και, περνώντας εφαπτομένη στο «Stadio di Domiziano», συνέδεε τη «via lata» (η παλιά οδός της διαδρομής) με τη γέφυρα του Νερώνιου, που κατέρρευσε στα τέλη του τέταρτου αιώνα. Στο Μεσαίωνα έγινε "Via di Tor Sanguigna" ", για την εγγύτητα σε αυτόν τον πύργο και στη συνέχεια via dei Coronari από τους πωλητές ιερών αντικειμένων που ονομάζονταν επίσης "paternostrari", οι οποίοι στάθμευαν σε αυτό το μέρος επειδή τους ταξίδευαν οι προσκυνητές που πήγε στο S.Pietro .
Με μήκος 500 μέτρα, είναι ένας από τους ωραιότερους δρόμους της Ρώμης με χαρακτηριστικά μεσαιωνικά σοκάκια να εναλλάσσονται με τα πολλά εργαστήρια παλαιοπώλης γεμάτα έπιπλα κάθε εποχής.

Μικρός ναός του Αγίου Πέτρου στο Μοντόριο

Ονομάζεται επίσης Tempietto del Bramante, και ανατέθηκε στον καλλιτέχνη το 1502 από το βασιλικό σώμα της Ισπανίας, για να γιορτάσει το μέρος όπου η παράδοση ήθελε να έχει σταυρωθεί ο San Pietro, στο λόφο Gianicolo στη Ρώμη.

Εκκλησία Ivo alla Sapienza

Το αριστούργημα του Borromini, στο οποίο ο Πάπας Urban VIII εμπιστεύτηκε την αποστολή το 1632. Οι εργασίες, ωστόσο, ξεκινούν μόλις το 1643 και συνεχίστηκαν για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Το φυτό της εκκλησίας είναι μοναδικό, αποτελούμενο από δύο αλληλοκαλυπτόμενα τρίγωνα, με τις γωνίες κομμένες με καμπύλες γραμμές που εναλλάσσονται κοίλες και κυρτές και αντίθετες μετωπικά, και που, σύμφωνα με πολλούς, θα ήταν ότι η σχηματική -πρόταση της μέλισσας Barberine.
Το άθροισμα της δεξιοτεχνίας του Borromini είναι αναμφίβολα ο θόλος, με το διάσημο σαλιγκάρι, ίσως εμπνευσμένο από τον Torre di Babel ή τον Φάρο της Αλεξάνδρειας που στη σπείρα του κορυφώνεται σε ένα φλεγόμενο στέμμα, πάνω στο οποίο στηρίζεται μια τιάρα, από σφυρήλατο σίδερο, μια σφαίρα, Το περιστέρι Pamphili με το κλαδάκι της ελιάς στο στόμα και, τέλος, ένα σταυρό που έγινε κατά τη διάρκεια του Ποντιφικό του Innocenzo X.

Υπόγειο της S.Cecilia στο Τραστέβερε

Σύμφωνα με την παράδοση, η βασιλική του ένατου αιώνα χτίστηκε πάνω από τα ερείπια του αρχαίου Titulus Caecillae, που ανήκε στη Santa Cecilia. Ο υποκείμενος αρχαιολογικός χώρος αποκαλύπτει μια πολύ ενδιαφέρουσα στρωματογραφία υπολειμμάτων πολλών κατασκευών, από έναν δόμο της δημοκρατικής εποχής έως μια νησίδα από την αυτοκρατορική εποχή. Στο υπόγειο υπάρχει και ο τόπος που προσδιορίζεται ως το αρχαίο βάλσαμο όπου σύμφωνα με την παράδοση μαρτύρησε ο άγιος.

Σπασμένη γέφυρα

Βρίσκεται στον Τίβερη, λίγο πιο νότια του νησιού Τίβερη. Το Ponte Rotto είναι το όνομα με το οποίο είναι ευρύτερα γνωστό, αλλά στην πραγματικότητα είναι τα ερείπια του αρχαίου Ponte Emilio (Pons Aemilius), που πιθανότατα κατασκευάστηκε το 241 π.Χ. από Manlio Emilio Lepido.
Στην αρχαιότητα σε μια ξύλινη κατασκευή που επικοινωνούσε τις δύο όχθες του Τίβερη σε σημαντικό σημείο της πόλης, ήταν η πρώτη τοιχοποιία στη Ρώμη.

Παρεκκλήσι Sancta Sanctorum

Το πιο σεβαστό ιερό της Ρώμης, σύμφωνα με τους ιστορικούς του Μεσαίωνα, ήταν το ιδιωτικό ρητορείο των Παπών μέχρι την Αναγέννηση.
Σήμερα βρίσκεται το υπέροχο εκκλησάκι μπροστά στο οποίο μπορεί να προσευχηθεί ο προσκυνητής, αφού φτάσει στο τελευταίο σκαλί του Άγιου Βασίλη

Η Ιερά Σκάλα

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, το 326 μεταφέρθηκε από την Ιερουσαλήμ στη Ρώμη κατόπιν εντολής του Da Sant'Elena, της μητέρας του αυτοκράτορα του Κωνσταντίνου. φορές την ημέρα της θανατικής του καταδίκης στο Παλάτι Πιλάτο Παλάτι.
Συνηθίζεται να γονατίζουν, προσευχόμενοι, τα σκαλιά της Ιεράς Σκάλας ως πράξη αφοσίωσης για να ξαναζήσουν το πάθος του Χριστού και να εξασφαλίσουν την πλήρη τέρψη από τις αμαρτίες κάποιου.

Βασιλική του Αγίου Ιωάννη στο Λατερανού

Είναι ο καθεδρικός ναός της επισκοπής της Ρώμης. Πρώτη χριστιανική βασιλική, που χτίστηκε κατ' εντολή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου που την ονόμασε στο ίδιο το Sancto Salvioris, στον απόηχο του περίφημου Διατάγματος των Μεδιολάνων του 313.
Ονομάζεται "Arcibasilica" επειδή είναι η πρώτη από τις τέσσερις μεγάλες παπικές βασιλικές και η παλαιότερη και πιο σημαντική βασιλική του Καθολικισμού. Πιο συγκεκριμένα, έχει τον τιμητικό τίτλο Omnium Urbis et Orbis Ecclesiarum Mater et caput, ή μητέρα και επικεφαλής όλων των εκκλησιών της πόλης και παγκοσμίως.

Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος

Το αρχαιολογικό συγκρότημα του S. Clemente βρίσκεται στην κοιλάδα μεταξύ Colle Oppio και Celio, στη Via di S Giovanni στο Laterano που ήταν μέρος των δρόμων που χρησιμοποιούνταν στις παπικές πομπές, οι οποίες από τη βασιλική του S Pietro στο Βατικανό έφτασαν σε αυτήν του S. Ο Τζιοβάνι στο Λατεράνο .
Το S Clemente είναι μια κατασκευή τεσσάρων επιπέδων: στο κάτω μέρος του τέταρτου επιπέδου υπάρχουν ερείπια της εποχής των Ρεπουμπλικανών και του Αυγούστα, που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς του Νέρωνα του 64 μ.Χ., πιο πάνω στο τρίτο επίπεδο βρίσκουμε τα ερείπια της αυτοκρατορικής Ρώμης, συμπεριλαμβανομένου ενός πολυβόλο του ναού. Ακόμα ψηλότερα, στο δεύτερο επίπεδο, η αρχική Βασιλική του 4ου αιώνα, με σημαντικές και σχεδόν μοναδικές τοιχογραφίες του IX και 11ου αιώνα. Τέλος, στο πρώτο επίπεδο, η σημερινή βασιλική ανακατασκευάστηκε τον 12ο μετά την καταστροφή που έγινε κατά την λεηλασία της Ρώμης στις 28 Μαΐου 1084, μια από τις πιο τραγικές ημέρες στη μακρόχρονη ιστορία της Ρώμης.