Το Κολοσσαίο
"Όσο το Κολοσσαίο, θα υπάρχει η Ρώμη όταν πέσει το Κολοσσαίο, θα πέσει και η Ρώμη, αλλά όταν πέσει η Ρώμη, θα πέσει και ο κόσμος"

Ιταλική ΈκδοσηΑγγλική ΈκδοσηΓαλλική ΈκδοσηΓερμανική ΈκδοσηΙσπανική ΈκδοσηΚινέζικη ΈκδοσηΡωσική Έκδοση
Πορτογαλική ΈκδοσηΟλλανδική ΈκδοσηΙαπωνική ΈκδοσηΠολωνική ΈκδοσηΚορεατική Έκδοση
Ιστορία της Ρώμης: Σημειώσεις και Ενδιαφέροντα Γεγονότα
Ο θρύλος της γέννησης της ΡώμηςΣτα πρώτα χρόνια της πρώτης χιλιετίας π.Χ. αποβιβάστηκαν στις όχθες του Τίβερη οι Τρώες με αρχηγό τον Αινεία. Εκείνος, ενώ η Τροία κρόλαβα κάτω από λυσσαλέα επίθεση των Ελλήνων είχε καταφέρει να σώσει τον πατέρα του, Αγχίση (που στη συνέχεια πέθανε στο ταξίδι») και τον γιο του Ασκάνιο.
Εκείνη την εποχή η αριστερή όχθη του ποταμού Τίβερη ήταν μια πεδιάδα acquitrinosa και ελονοσία που οδηγεί στο Τυρρηνικό πέλαγος, μέσα στο οποίο innalzavano από δέματα με πολύ απότομες πλαγιές όπου είχαν αρχικά εγκατασταθεί οι Italici στη συνέχεια είχαν διαφοροποιηθεί μεταξύ τους για να σχηματίσουν διαφορετικά ομάδες, συμπεριλαμβανομένης αυτής των Λατίνων.
Οι Τρώες ήταν τώρα σε επαφή με αυτούς τους ανθρώπους και ο βασιλιάς τους, ο σοφός Λατίνος που τους υποδέχτηκε με καλοσύνη, τους έδωσε τη φιλοξενία «και μετά από λίγο καιρό πρόσφερε» στον Αινεία να παντρευτεί την κόρη του Λαβίνια για την «υπόσχεση στον Τύρνο, βασιλιά του Rutuli που εξαπέλυσε έναν πόλεμο για να εκδικηθεί το αδίκημα που έλαβε. Ήταν ένας άγριος πόλεμος, ο οποίος τελείωσε με μια μακρά μονομαχία μεταξύ του Ενέα και του Ράουντ, έως ότου «ο τελευταίος σκοτώθηκε. Ακολουθήστε «μια μακρά περίοδο ειρήνης κατά την οποία ο Αινείας χρηματοδοτεί «μια πόλη», προς τιμήν της νύφης Lavinium.
Ο Ascanio, ο γιος του Αινεία, χρηματοδοτεί «για να μετατρέψει την πόλη» της Albalonga (τοποθετημένη μεταξύ του σημερινού Albano και Castelgandolfo) στην οποία βασίλευσε ο ίδιος και στη συνέχεια οι απόγονοί του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, πολλά χρόνια μετά το θάνατό του, έγινε βασιλιάς της Αλμπαλόνγκα, ο καλός Νουμιτόρε, περο', είχε έναν αδερφό (Αμούλιο) να ζηλεύει και να κακομαθαίνει ότι ήθελε να ασκήσει το θρόνο.
Για να πετύχουν τον σκοπό του, φυλάκισαν τον Numitore, σκότωσαν όλα τα παιδιά εκτός από τη Rea Silvia rinchiudendola στο Ναό της Vesta και την costringendola για να γίνει ιέρεια (vestale).

Σύμφωνα με το μύθο, ο θεός Mars s'invaghisce της Rea Silvia και κάνει μητέρα δύο δίδυμων, τον Romulus και τον Remo . Ο Amulio, θυμωμένος που αναγκάστηκε να σκοτώσει τη Rea Silvia χτυπημένος και, επειδή δεν είχε νόμιμους ανταγωνιστές στον θρόνο, διατάζω «να σκοτωθούν αμέσως τα δύο δίδυμα, αλλά ο υπηρέτης που ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία δεν βρήκε το θάρρος και τα εγκαταλείπει σε ένα ψάθινο καλάθι στο ρεύμα του ποταμού Τίβερη, με την ελπίδα να τους σώσει κάποιος.
Το καλάθι στο οποίο τα δίδυμα ήταν adagiati σκέλη στην ακτή στο βάλτο του Velabro μεταξύ Palatine και το Καπιτώλιο, όπου τα δύο τα βρίσκει και τα μεγαλώνει ένας λύκος. Ο Λι είναι επίσης ο πάστορας Faustolo που μαζί με τη γυναίκα του τα μεγαλώνει σαν παιδιά του. Μόλις ενηλικιωθείς και γνωρίζεις την προέλευσή του, ο Ρωμύλος επιστρέφει στην Άλμπα Λόνγκα, ο Αμούλιο σκοτώνει και καλεί τον Νουμιτόρε τον παππού του θρόνου. Ο Ρωμύλος πήρε τότε την άδεια να πάει να ιδρύσει μια νέα πόλη, το μέρος όπου καλλιεργούνται. Ο Romulus θέλει να το ονομάσει Roma και να χτίσει πάνω στο Palatine, ενώ ο Remo θέλει να βαφτίσει τη Remora και τη fondarla sull'Aventino.

Ο θρύλος λέει ότι οι δυο τους αποφάσισαν να παρατηρήσουν το πέταγμα των πουλιών: το όνομα θα έδινε στην πόλη «ποιος είχε δει περισσότερα. Η τύχη ευνοεί τον Ρωμύλο, ο οποίος πήρε ένα άροτρο και, στον Παλατίνο λόφο, τράτσιο «ένα αυλάκι για να σηματοδοτήσει το τείχος Πόλη», που είπε ότι ήταν η Ρώμη.
Ήταν η ημέρα 21 Απριλίου, 753 χρόνια πριν από τον Χριστό.

Πηγή:

Εκτός από το Κολοσσαίο


il-Colosseo.it S.r.l.
P. IVA: 14810651001
Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος
Σχετικά με εμάς & Επικοινωνία
Πολιτική για τα cookies
Πολιτική απορρήτου
Ενημερώστε τις ρυθμίσεις παρακολούθησης διαφημίσεων
il-Colosseo.it S.r.l.
P. IVA: 14810651001
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος
Πολιτική cookies
Πολιτική απορρήτου