Τουριστικές Πληροφορίες
Ώρες Επισκέψεων
Τελευταία είσοδος: 9:00 μ.μ.
Τη Δευτέρα, 31 Αυγούστου, 14 και 28 Σεπτεμβρίου, 12 και 26 Οκτωβρίου, 9 και 23 Νοεμβρίου και 7 και 21 Δεκεμβρίου, για λόγους συντήρησης ή δημόσιας τάξης, το σιντριβάνι θα ανοίξει στις 2:00 μ.μ.
Εισιτήρια Εισόδου
Το εισιτήριο των 2 ευρώ επιτρέπει την πρόσβαση στην εσωτερική περίμετρο της Φοντάνα ντι Τρέβι κατά τις προαναφερθείσες ώρες.
Μπορεί να αγοραστεί online ή επί τόπου, μόνο με χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες.
Δωρεάν
Τα εισιτήρια είναι δωρεάν για τους κατοίκους της Ρώμης (απαιτείται ταυτότητα), τα παιδιά κάτω των 6 ετών, τους επισκέπτες με αναπηρία και έναν συνοδό, τους κατόχους κάρτας MIC και τους ξεναγούς.
Το σιντριβάνι παραμένει δωρεάν για όλους μετά τις ώρες επισκέψεων.
Ιστορία και περιγραφή
Είναι το μεγαλύτερο και, σίγουρα, το πιο γνωστό σιντριβάνι στη Ρώμη και το μνημείο που έχουν φωτογραφηθεί περισσότερο από τουρίστες από όλο τον κόσμο, μετά το Κολοσσαίο.
Η ιστορία της κρήνης είναι στενά συνδεδεμένη με αυτή του υδραγωγείου Vergine, του υδραγωγείου που έφερε στη Ρώμη ο Marco Vipsanio Agrippa το 19 π.Χ. να φέρει νερό από τη λεκάνη του Salone, στη Via Collatina, στα ιαματικά λουτρά του στο Campo Marzio. Το μοναδικό υδραγωγείο που εξακολουθεί να λειτουργεί μετά από δύο χιλιάδες χρόνια και που σήμερα τροφοδοτεί τα σιντριβάνια του ιστορικού κέντρου όπως τα τρία σιντριβάνια στην Piazza Navona ή το σιντριβάνι μπροστά από το Πάνθεον.
Ήταν ακριβώς στη σημερινή Piazza di Trevi που ο Agrippa τοποθέτησε μια από τις μικρότερες κρήνες του υδραγωγείου, αποτελούμενη από τρεις δεξαμενές συλλογής, τοποθετημένες δίπλα-δίπλα και πάνω σε ένα κτίριο. Παρέμειναν έτσι μέχρι το 1453, όταν αντικαταστάθηκαν από μια ενιαία μεγάλη λεκάνη και, το 1640, ο Πάπας Ουρβανός VIII αποφάσισε να αντικαταστήσει τη μεγάλη λεκάνη με ένα μεγαλοπρεπές σιντριβάνι, αναθέτοντας στον αρχιτέκτονα και γλύπτη Gian Lorenzo Bernini, ο οποίος επέκτεινε σημαντικά την πλατεία, γκρεμίζοντας κάποιες καλύβες, και περιστράφηκε το σιντριβάνι ορθογώνια ώστε να το προσανατολίσει όπως το σημερινό. Και οι δύο πέθαναν πριν ολοκληρωθεί και χρειάστηκε να περιμένουμε περισσότερο από έναν αιώνα, επειδή ο Πάπας Κλήμης XII έβαλε να αντικατασταθεί το σιντριβάνι με ένα άλλο μνημειώδες που ολοκληρώθηκε από τον Giuseppe Pannini και εγκαινιάστηκε στις 22 Μαΐου 1762.
Vicus Caprarius - City of Water
Μεταξύ 1999 και 2001, κατά την ανακαίνιση ενός πρώην κινηματογράφου δίπλα στο σιντριβάνι, ήρθε στο φως, σε βάθος εννέα μέτρων, ένα κτιριακό συγκρότημα από την αυτοκρατορική εποχή, με τα ερείπια μιας νησίδας, του τυπικού σπιτιού της ύστερης δημοκρατικής και αυτοκρατορικής Ρώμης, και μία από τις 18 δεξαμενές που υπάρχουν κατά μήκος του αστικού τμήματος του υδραγωγείου Vergine.
Piazza Navona
Πρώτα το στάδιο και μετά η πλατεία..
Piazza Navona Η πιο όμορφη μπαρόκ πλατεία της Ρώμης που καταλαμβάνει ακριβώς την αρένα του αρχαίου Σταδίου του Δομιτιανού, του οποίου έχει διατηρήσει άψογα το μακρόστενο ορθογώνιο σχήμα της, με μια από τις πιο κοντές πλευρές κυρτή.
Το Στάδιο κατασκευάστηκε από τον Δομιτιανό γύρω στο 85 μ.Χ. να υπηρετήσει στους ελληνικούς αθλητικούς αγώνες που περιελάμβαναν τρέξιμο, πυγμαχία, δισκοβολία και ακοντισμό. Και το όνομα της πλατείας προέρχεται από το λατινικό «in agonis» (στο Agone/in Nagone) που στα λατινικά σημαίνει «παιχνίδια».
Το στάδιο είχε μήκος 265 μέτρα και πλάτος 106 μέτρα (η αρένα είχε διαστάσεις περίπου 240 x 65 μέτρα), το αμφιθέατρο αποτελούνταν από δύο τάξεις τόξων σε στύλους τραβερτίνης και χωρούσε έως και 30.000 θεατές. Οι δύο από τις τρεις κύριες εισόδους άνοιγαν στο κέντρο των δύο μακριών πλευρών, με την τρίτη να ανοίγει στην καμπύλη πλευρά η οποία, στη σημερινή πλατεία, κλείνεται από ένα σύγχρονο κτίριο, κάτω από το οποίο είναι ορατή η αντίστοιχη αψίδα τραβερτίνη στην τρίτη είσοδο. το παλιό γήπεδο.
Κατά τον Μεσαίωνα χτίζονταν σπίτια στις ταράτσες που στη συνέχεια μετατράπηκαν σε παλάτια ξεκινώντας από το 1400, ενώ η πλατεία χρησιμοποιήθηκε για αιώνες ως αγορά και, περιοδικά, χρησιμοποιήθηκε για παιχνίδια και δημόσιες γιορτές.
Ο οβελίσκος που βρίσκεται τώρα στο κέντρο της πλατείας (ύψος 16,38 μ. και, με το σιντριβάνι, πάνω από 30 μέτρα) κατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό, το 311 ο Μαξέντιος τον έβαλε στο τσίρκο του βίλα στη Via Appia Antica. Μόνο το 1651 ο Πάπας Ιννοκέντιος
Το Σιντριβάνι των Τεσσάρων Ποταμών είναι ένα από τα πιο όμορφα και διάσημα μνημεία της μπαρόκ Ρώμης και αντιπροσωπεύει τους τέσσερις μεγάλους ποταμούς που ήταν γνωστοί εκείνη την εποχή, τον Γάγγη, τον Νείλο, τον Δούναβη και το Ρίο ντελλα Πλάτα, με τόσα γιγάντια αγάλματα . Ο Νείλος έχει ένα καλυμμένο κεφάλι επειδή οι πηγές του ήταν άγνωστες εκείνη την εποχή, ακόμα κι αν για τους ανθρώπους, ωστόσο, εξέφραζε την περιφρόνηση του Μπερνίνι για την κοντινή εκκλησία S.Agnese στο Agone, σχεδιασμένη από τον αντίπαλό του Borromini, ενώ το χέρι σηκώθηκε για να Η προστασία του κεφαλιού, στη μορφή του Ρίο ντε λα Πλάτα, εξέφραζε τον ειρωνικό φόβο του καλλιτέχνη ότι η εκκλησία μπορεί να καταρρεύσει.
Η Piazza Navona, ωστόσο, παραμένει διάσημη στη μνήμη των Ρωμαίων για τα πανηγύρια και τους υδάτινους αγώνες που γίνονταν εκεί μέχρι το 1870 όταν, με πρωτεύουσα τη Ρώμη της Ιταλίας, η πλατεία στρώθηκε με «καλντερίμια». Για σχεδόν δύο αιώνες, κάθε Σαββατοκύριακο του Αυγούστου, έκλειναν οι αποχετεύσεις των τριών σιντριβανιών, αφήνοντας το νερό να ξεχειλίσει και η πλατεία, που τότε ήταν κοίλη, πλημμύριζε, μεταμορφώνοντάς την στη «Λίμνη της Πιάτσα Ναβόνα» και όλοι. , ευγενείς και φτωχοί άνθρωποι, διασκέδαζαν διασχίζοντας την πλατεία έφιπποι ή με μια άμαξα, την πρώτη, ή πλατσουρίζοντας μέσα της ή σπρώχνοντας τα καρότσια τους στο νερό, το τελευταίο.
Μετά το 1870, με την κατασκευή του κεντρικού πεζοδρομίου, η πλατεία συνδέθηκε καθιστώντας αδύνατη τη δημιουργία της «λίμνης», αλλά το animation της πλατείας ξαναγεννιέται την περίοδο των Χριστουγέννων με τη γιορτή των Θεοφανείων όταν η Piazza Navona γεμίζει από πάγκους. , παιχνίδια, «Χάγκες» και «Αγιοβασίληδες», σαν να μην θέλουν να εγκαταλείψουν το παιχνίδι και τη χαρά που το συνοδεύουν εδώ και αιώνες.
Ο Υπόγειος Χώρος της Πιάτσα Ναβόνα - Ο Αρχαιολογικός Χώρος του Σταδίου του Δομιτιανού
Τα ερείπια του αρχαίου Σταδίου του Δομιτιανού βρίσκονται κάτω από την Πιάτσα Ναβόνα, περίπου 4,50 μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου, σε μια περιοχή μεταξύ της Πιάτσα Ναβόνα, της Πιάτσα ντι Τορ Σανγκίνια και της Βία ντι Τορ Σανγκίνια. Μπορείτε να επισκεφθείτε την περιοχή Κούρβα (Κανονική Περιήγηση) ή την περιοχή Τριμπούνα, η οποία άνοιξε πρόσφατα για το κοινό για πρώτη φορά (Αποκλειστική Περιήγηση).
Ώρες Λειτουργίας:Ο χώρος είναι ανοιχτός καθημερινά από τις 10:00 π.μ. έως τις 7:00 μ.μ., με τελευταία είσοδο στις 6:20 μ.μ.
Castel Sant'Angelo
Τουριστικές Πληροφορίες
Ώρες Λειτουργίας
Τρίτη έως Κυριακή, 9:00 π.μ. έως 7:30 μ.μ., τελευταία είσοδος στις 6:30 μ.μ.
Κλειστά: Δευτέρες, 25 Δεκεμβρίου και 1 Ιανουαρίου
Εισιτήρια
Τα εισιτήρια μπορούν να αγοραστούν online ή επί τόπου. Τα εισιτήρια είναι προσωπικά και οι επισκέπτες πρέπει να επιδείξουν το προσωπικό τους εισιτήριο και
ένα πρωτότυπο έγγραφο ταυτοποίησης στην είσοδο.
Δωρεάν
Η είσοδος είναι δωρεάν για παιδιά κάτω των 18 ετών, ξεναγούς και επισκέπτες με αναπηρία, μαζί με ένα μέλος της οικογένειας ή άλλο συνοδό.
Η είσοδος θα είναι δωρεάν για όλους την πρώτη Κυριακή του μήνα. Σε αυτήν την περίπτωση, όλοι οι επισκέπτες (άτομα και ομάδες) θα περιμένουν στην ουρά για να παραλάβουν το δωρεάν, μη προσωποποιημένο εισιτήριό τους στην είσοδο.
Εισιτήριο εισόδου + Ηχητικός οδηγός
Μαυσωλείο, φρούριο, κάστρο... και μουσείο
Από ταφικό μνημείο σε φρούριο, από τρομερή φυλακή στην υπέροχη αναγεννησιακή κατοικία, μέχρι να γίνει το μουσείο του σήμερα.
Χτίστηκε γύρω στο 123 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό ως αυτοκρατορικό τάφο για τον ίδιο και τους διαδόχους του, το Castel Sant'Angelo συνοδεύει τη μοίρα και την ιστορία της Ρώμης για σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια.
Οι αυτοκράτορες Antonine και Severe μέχρι το Caracalla θάφτηκαν εδώ, πριν το Μαυσωλείο «μεταμορφωθεί» σε προηγμένο προμαχώνα των Αυρηλίων Τειχών και χρησιμοποιηθεί ως φρούριο για την άμυνα της πόλης από τα βόρεια. Στη συνέχεια, ενσωματωμένο στα τείχη του Βατικανού που έχτισε ο Πάπας Λέων Δ', το Castel Sant'Angelo έγινε απόρθητο οχυρό για σχεδόν πέντε αιώνες και το 1527 ο Πάπας Κλήμης Ζ' κατέφυγε εκεί για να ξεφύγει από τα landsknechts κατά τη λεηλασία της Ρώμης.
Ήταν τότε τον δέκατο ένατο αιώνα που το κάστρο άρχισε να χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως πολιτική φυλακή. Στα κελιά του Castel Sant'Angelo κρατούνταν, μεταξύ άλλων, κρατούμενοι οι Benvenuto Cellini, Beatrice Cenci και Giordano Bruno.
Το Mole Adriana αποτελούνταν από μια μεγάλη τετράγωνη βάση διαστάσεων 89 μέτρων ανά πλευρά και ύψους 15 μέτρων, από την οποία υψωνόταν μια κυλινδρική κατασκευή ύψους περίπου 20 μέτρων (μέσα στην οποία υπήρχε ο ταφικός θάλαμος), καλυμμένη με μάρμαρο, στεφανωμένη από αγάλματα και καλυμμένη από ένα χωμάτινο τύμβο με κυπαρίσσια, πάνω στο οποίο ξεπερνιόταν μια μεγάλη χάλκινη τετράδα που οδηγούσε ένας κολοσσιαίος Αδριανός.
Ήταν το 403, όταν ο δυτικός αυτοκράτορας Ονώριος το συμπεριέλαβε στα Αυρηλιακά Τείχη, που το κτίριο έχασε τη λειτουργία του ως τάφου και αναφέρθηκε για πρώτη φορά με το όνομα castellum. Λόγω των πολέμων, οι κολώνες και τα αγάλματα που κοσμούσαν το μαυσωλείο εξαφανίστηκαν, συμπεριλαμβανομένης της τετράγωνης και του αγάλματος του Αδριανού, το κτίριο έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος μιας οχυρωμένης ακρόπολης, με πύργους, πολεμίστρες και πολεμίστρες, με δύο πόρτες, η μία προς τη γέφυρα. ο άλλος προς τον S.Pietro και ο Mole έγινε το Κάστρο για πάντα.
Ώρες εισόδου: Το Castel Sant'Angelo είναι ανοιχτό καθημερινά, εκτός Δευτέρας, από τις 9.00 έως τις 19.30. Είναι κλειστό στις 25 Δεκεμβρίου, την 1η Ιανουαρίου και την 1η Μαΐου.
Πασέτο ντι Μπόργκο
Το Πασέτο ντι Μπόργκο είναι το υπερυψωμένο τμήμα των τειχών του Βατικανού που εκτείνεται από το Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού, ξεκινώντας πίσω από την κιονοστοιχία της πλατείας του Αγίου Πέτρου, μέχρι το Καστέλ Σαντ'Άντζελο.
Χτισμένο για να ελέγχει την περιοχή του Μπόργκο από κάτω και να καταπνίσσει τυχόν ταραχές, χρησιμοποιήθηκε αργότερα για τη μεταφορά κρατουμένων στα μπουντρούμια του Καστέλ Σαντ'Άντζελο, η παρουσία των οποίων στις τρομερές παπικές φυλακές δεν έπρεπε να γίνει γνωστή. Πάνω απ' όλα, χρησίμευε ως οδός διαφυγής που επέτρεπε στον Πάπα να φτάσει γρήγορα στα ασφαλή τείχη του Κάστρου σε περιόδους μεγάλης σημασίας για τη Ρώμη και την Εκκλησία, όπως η εισβολή στη Ρώμη από τον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας το 1494 ή η λεηλασία της Ρώμης από τους Λάντσνεχτ το 1527.
Τουριστικές Πληροφορίες
Το Passetto di Borgo είναι ανοιχτό στους επισκέπτες υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις.
Το Passetto είναι κλειστό την πρώτη Κυριακή του μήνα
