De ondergrondse Colosseum
De ondergrondse ruimtes van het Colosseum bevinden zich onder de arena en werden gebruikt voor de organisatie van de evenementen in de arena.
Ze bestonden uit een systeem van tunnels waardoor slaven zich verplaatsten om hun taken uit te voeren zonder de voorstellingen in de arena te verstoren. In de ondergrondse ruimtes werden ook de dieren en gladiatoren gehuisvest, die zich voorbereidden voordat ze via liften naar de arena gingen.
TOERISTISCHE INFORMATIE
U kunt de ondergrondse delen van het Colosseum elke dag bezoeken met het Volledige Ervaring Arena en Ondergrondse ticket, dat geldig is voor 2 opeenvolgende dagen en het volgende omvat:
Het ticket omvat 1 toegang tot het Colosseum op het geboekte tijdstip en 1 toegang tot het Forum Romeins - Palatijnse heuvel, vóór of na het bezoek aan het Colosseum, binnen de 2 dagen dat het ticket geldig is.
Maximale tijd in het Colosseum: 90 minuten
Laatste toegangstijd: 17:20 uur
Tijdens dagen met gratis toegang zijn de arena en de ondergrondse ruimte van het Colosseum niet toegankelijk. Tickets die op de zaterdag vóór de eerste zondag van de maand met gratis toegang in het Colosseum zijn gebruikt, kunnen op de daaropvolgende maandag worden gebruikt.
Geschiedenis en structuur
De metro"s zijn niet samen met het bovenste deel gebouwd van het Colosseum, maar later, onder de importeur Domitianus, de tweede zoon van Vespasianus, waarmee een einde kwam aan de naumachia, de spelen die zeeslagen nabootsten.
Bestaande uit een grote centrale doorgang langs de hoofdas en twaalf kromlijnige gangen, waren er in de hypogea van het Colosseum de goederenliften waarmee de machines of dieren die in de spelen werden gebruikt de arena konden betreden en die waarschijnlijk waren ondergebracht in een reeks omgevingen langs de perimetermuur. Om de landschappelijke materialen vanuit de ondergrond naar boven te halen, werden gelede systemen met contragewichten en hellende vlakken gebruikt, waarvan de gaten in de bestrating van de gangen nu nog zichtbaar zijn.
Een galerij, aan het einde van de gang langs de hoofdas naar het oosten, verbond het amfitheater met het nabijgelegen Ludus Magnus, waar gladiatoren trainden, terwijl aan de andere kant, in de richting van het Forum, een andere galerij waarschijnlijk werd gebruikt voor de voorbereiding van de scenografie van de voorstellingen. Onder de oostelijke galerij bevindt zich een hydraulische leiding die, nog steeds, een bepaalde hoeveelheid water in het amfitheater voert en die waarschijnlijk een van de putten was een van de leidingen die uit de Celio kwamen om het meer voor de residentie van Nero te voeden .
Dit stromende water kan heel goed worden gevoeld door een bezoek te brengen aan de kelder van de nabijgelegen basiliek van San Clemente, die in feite in de buurt van de Ludus Magnus ligt.
De Gladiatoren
De eerste show met gladiatoren vond waarschijnlijk plaats in 264 voor Christus. en in 105 voor Christus op het forum van Caesar, toen de spelen openbaar werden, vóór de bouw van het Colosseum in 80 na Christus.
De gladiatoren waren over het algemeen slaven, ter dood veroordeelde misdadigers of krijgsgevangenen en begonnen hun loopbaan door zich te onderwerpen aan de lanista die het recht op leven en dood over hen had. De voorbereiding duurde jaren en de training vond plaats in de Ludus Magnu, verbonden met het Colosseum via een ondergrondse gang.
De categorieën gladiatoren waren: Reziari, Secutores, Mirmilloni, Thraciërs, Dimachaeri en elke categorie had zijn eigen bijzonderheden, in termen van uitrusting en toegestane schoten en zijn eigen voor- en nadelen. De meest klassieke gevechten die men tegenkwam: de Reziari tegen de Mirmilloni of de Thraciërs tegen de Secutores.
De meest bekwame vechters konden een aanzienlijke som geld winnen en het houten zwaard (rudis) ontvangen, een symbool van hun pas verworven vrijheid. Bevrijde gladiatoren konden blijven vechten voor geld, maar werden vaker instructeurs in gladiatorenscholen of huurlingen als lijfwacht in ruil voor financiële compensatie. "Ave Caesar, morituri te salutant" was de kreet die de gladiator onder het keizerlijke podium slaakte toen hij de arena betrad voor de strijd. Aan het einde sprak het publiek zijn goedkeuring uit voor het leven of de dood van de verslagen gladiator, maar het kwam zelden voor dat een professionele gladiator sneuvelde.
De beste gladiatoren werden echter ware volkshelden en ontvingen, naast een aanzienlijke som geld, een houten zwaard (rudis), een symbool van hun verworven vrijheid.
De gladiatorenspelen eindigden rond 400 n.Chr. met de economische neergang van het keizerrijk, waardoor de spektakels te duur werden, en opnieuw in 404, toen keizer Honorius ze afschafte, onder invloed van het christendom, dat gewelddadige gevechten veroordeelde.
Gladiatortraining & Gladiator School Museum: Info & Tickets
Gladiator School
Gladiatortraining in een Romeinse school: deze leuke 2-uur durende les, geschikt voor zowel volwassenen als kinderen, leert je vechten als krijger van het oude Rome.
Info en reserveringen
