Colosseum Symbol Rzymu i jeden z najbardziej zabytków na świecie, jest to największy amfiteatr, jaki kiedykolwiek został zbudowany. Nazywany także amfiteatrem Flavo, ponieważ jest potwierdzony przez dynastię Flavic. Został wzniesiony przez cesarza wespazji i zainaugurował osiem lat później, w 80 r. FORUM RZYMSKIE I PALATYN Jeden z największych parków archeologicznych na świecie. Na Forum Romanum znajdują się świątynie, bazyliki, łuki triumfalne sprzed ponad 200 lat, zaś na Palatynie stały wille cesarzy. Palatyn to także miejsce, gdzie w 753 roku p.n.e. Romulus prześledził ścieżkę, na której założył Rzym. Kaplica Sykstyńska Zbudowany w latach około 1475-1481, za czasów papieża Sykstusa IV della Rovere, od którego wziął swoją nazwę, jest miejscem, w którym odbywają się konklawe i inne oficjalne uroczystości papieża. Umieszczone na trasie Muzeów Watykańskich, ozdobione jest niektórymi z najbardziej znanych i cenionych dzieł sztuki na świecie, w tym słynnymi freskami Michała Anioła przedstawiającymi Sąd Ostateczny na tylnej ścianie oraz Opowieściami Rodzaju, które obejmują sufit . Fontanna di Trevi Najsłynniejsza fontanna na świecie. W scenografii dominuje skalisty klif zajmujący całą dolną część pałacu, w centrum którego znajduje się duża nisza ograniczona kolumnami, w której stoi duży posąg Oceanu, bóg podróżuje na rydwanie w kształcie muszli ciągniętym przez dwa skrzydlate konie, jeden wzburzony, drugi spokojny, nawiązując do podobnych chwil na morzu, czasem spokojnych, a czasem burzliwych. Po bokach znajdują się dwie mniejsze nisze zajmowane przez posągi Zdrowie (na lewo od Oceanusa) i Obfitości (na prawo od Oceanusa), ten ostatni przedstawiany jest z symbolicznym rogiem pełnym owoców i monet. FORA IMPERIALNE Są to Fora budowane przez lata przez cesarzy rzymskich. Jako pierwsze powstało Forum Cezara, którego pozostałości znajdują się dziś w pobliżu Forum Romanum, u podnóża Kapitolu. Po drugiej stronie Via dei Fori Imperiali znajduje się Forum Trajana z gigantyczną kolumną Trajana, Forum Augusta i niewielka część Forum Wespazjana PANTEON Panteon to świątynia poświęcona wszystkim bogom olimpijskim. Został odbudowany przez cesarza Hadriana w latach 118-128 n.e., po pożarach w 80 r. n.e. i 110 r. n.e. uszkodzili go. Na fasadzie fryz widnieje napis Agryppy wykonany z brązu: M AGRIPPA L F COS TERTIUM FECIT (Marek Agryppa, syn Lucjusza, konsul zbudowany po raz trzeci). Trzeci konsulat Agryppy sięga 27 roku p.n.e. BAZYLIKA ŚW. PIOTRA Jest największą z czterech bazylik papieskich w Rzymie. Budowę obecnej bazyliki rozpoczęto 18 kwietnia 1506 roku za papieża Juliusza II i zakończono w 1626 roku, za pontyfikatu papieża Urbana VIII, ale w tym samym miejscu, przed dzisiejszą bazyliką, stała inna, datowana na IV wiek, zbudowana przez cesarza Konstantyna I na terenie cyrku Nerona i przyległej nekropolii, gdzie według tradycji pochowano św. Piotra po ukrzyżowaniu. KOLONIAT W ŚW. PLAC PIOTRA Piazza San Pietro Zamówiona przez papieża Aleksandra VII w 1657 r. dla Gian Lorenzo Berniniego, składa się z 284 kolumn, rozmieszczonych w równych odstępach od siebie i 88 filarów ułożonych w czterech rzędach i zwieńczonych dwuspadowym dachem, na szczycie których umieszczono 162 gigantyczne posągi świętych. Kolumnada w kształcie owalu i maksymalnej średnicy 240 metrów została stworzona jako metafora uścisku, którym można otaczać osoby znajdujące się w pobliżu Bazyliki. Co więcej, ustawiając się na dwóch kamiennych dyskach umieszczonych w nawierzchni placu, cztery rzędy kolumn są idealnie wyrównane. FONTANNA RZEK Piazza Navona Zaprojektowany i zbudowany przez Gian Lorenzo Berniniego w okresie od lipca 1648 do czerwca 1651 na zlecenie papieża Innocentego. Według legendy rywalizacja pomiędzy Berninim i Borrominim miała swoje reperkusje w budowie fontanny. W rzeczywistości mówi się, że olbrzym symbolizujący Nil zakrywa oczy, aby nie widzieć przed sobą kościoła Sant"Agnese in Agone i zbudowanego przez Borrominiego, a posąg Rio della Plata trzyma jego ramię wzniesiono w obawie przed możliwym zawaleniem się dzwonnicy tego samego kościoła. Tak jednak nie mogło być, gdyż wspomniany kościół był budowany przez Borrominiego dopiero od 1652 roku, rok po inauguracji fontanny ZAMEK ŚW. ANIOŁA Historia Castel S. Angelo zasadniczo pokrywa się z historią Rzymu. Powstał jako grobowiec cesarza Hadriana (76-138) i jego następców aż do Karakalli (188-217). W 476 roku, wraz z upadkiem Cesarstwa Rzymskiego, grobowiec został przekształcony w twierdzę przez cesarza Honoriusza, który umieścił go w murach Aureliana. Od tego momentu Zamek Świętego Anioła związał swój los z losem papieży, którzy zamienili go w rezydencję, w której można było schronić się w chwilach zagrożenia, a także wykorzystywali go jako więzienie, biorąc pod uwagę jego reputację nie do zdobycia. Przetrzymywano tu wiele znanych osobistości, takich jak Beatrice Cenci, Benvenuto Cellini i Giordano Bruno. Wykorzystywany jako więzienie polityczne i wojskowe nawet po zjednoczeniu Włoch, w 1911 roku stał się muzeum z okazji Wystawy Powszechnej Mussoliniego. TRINITÀ DEI MONTI 계단 Piazza di Spagna W latach 1585-1586 papież Sykstus V zlecił Domenico Fontanie otwarcie drogi łączącej Pincio z bazyliką S.Maria Maggiore, dziś podzielonej na via Sistina, via delle Quattro Fontane, przez Agostino Depretis, przez Carlo Alberto, przez Conte Green i via di S. Croce w Gerusalemme. Pod koniec prac nawierzchnia drogi stała się jednak zdecydowanie niższa od wejścia do kościoła. Aby przezwyciężyć ten problem, architekt zaprojektował i zbudował klatkę schodową z dwiema zbiegającymi się rampami prowadzącymi do kościoła: na filarach umieszczonych na obu końcach schodów przedstawiono herb rodziny Peretti, trzy góry, a nad dwoma piękne kapitele z XVII w., dwie hermy z płaskorzeźbami przedstawiającymi św. Ludwika, ku czci króla Ludwika XII. CYRK MAXIMUS Circo Massimo Uważana jest za największą konstrukcję widowiskową starożytnego świata, ma 600 m długości i 140 m szerokości. Od początków historii Rzymu, miejsce gier i zabaw, zawsze było ośrodkiem spotkań towarzyskich. To właśnie tutaj miał miejsce Gwałt Sabinek, kiedy według legendy Romulus po założeniu Rzymu stworzył z pobliskich populacji kobiety, z którymi mogły się rozmnażać i zaludniać nowe miasto. BAZYLIKA S. MARIA WIĘKSZEJ Zbudowany przez papieża Sykstusa III w latach 432–440 po Soborze Efeskim (431), według tradycji, miał miejsce w poprzednim kościele, zbudowanym w miejscu cudownie zasugerowanym przez Maryję, która ukazała się we śnie papieżowi Liberiuszowi i patrycjuszowi Janowi. Kiedy rano 5 sierpnia 358 roku niezwykły opad śniegu rozbielił Eskwilin, papież Liberiusz wyznaczył obwód nowej bazyliki w śniegu, która została następnie zbudowana dzięki finansowaniu patrycjusza Jana (byłego niewolnika, uwolnionego przez papieża Liberiusza wiele lat wcześniej). 5 sierpnia każdego roku, ku pamięci Madonny della Neve, odtwarzany jest tak zwany „cud opadów śniegu”, a podczas sugestywnej uroczystości z sufitu zrzucana jest kaskada białych płatków. KOŚCIÓŁ S.AGNESE W AGONE Piazza Navona Jej nazwa pochodzi od św. Agnieszki, dziewczynki, która według tradycji katolickiej zginęła męczeńską śmiercią w wieku dwunastu lat podczas prześladowań chrześcijan za Dioklecjana na stadionie Domicjana, który znajdował się dokładnie w tym samym miejscu, gdzie obecnie znajduje się plac i którego kwadrat podąża za kształtem. W piwnicy, utworzonej ze starożytnego średniowiecznego oratorium, znajduje się ołtarz Cud Włosów Św. Agnieszki, marmurowa płaskorzeźba autorstwa Alessandro Algardi. GALERIA BORGHESE Piazzale Scipione Borghese, 5 Znajduje się w Villa Borghese i jest jedną z najsłynniejszych galerii sztuki na świecie. Wystawiane są tam prace Gian Lorenzo Berniniego, Antonio Canovy, Caravaggia, Raphaela, Perugino, Lorenzo Lotto, Antonello da Messina, Tycjana, Belliniego i innych. WILLA D"ESTE Piazza Trento, 5 - Tivoli (RM) Wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, stanowi arcydzieło włoskiego ogrodu z imponującą koncentracją fontann, nimfeum, jaskiń, obiektów wodnych i muzyki hydraulicznej. Na zamówienie kardynała Ippolito II d"Este, historycznego gubernatora Tivoli i syna Lukrecji Borgii, jest dziełem genialnego architekta Pirro Logorio. WILLA HADRIANA Largo Marguerite Yourcenar, 1 - Tivoli (RM) Wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO od 1999 roku, został zbudowany w latach 118-138 naszej ery. przez cesarza Hadriana, na zielonym, bogatym w wodę terenie w pobliżu Tivoli, starożytnego Tiburu. Willa rozciągała się na obszarze co najmniej stu dwudziestu hektarów, na którym znajdowały się budynki mieszkalne, uzdrowiska, nimfea, pawilony i ogrody. MAuzoleum Cecylii Metelli Via Appia Antica, 161 Wznosi się tuż przed trzecią milą Via Appia Antica, zaraz za kompleksem składającym się z cyrku, willi i grobowca syna cesarza Maksencjusza, Waleriusza Romulusa. Budowa mauzoleum datowana jest na drugą połowę I wieku p.n.e. i miał na celu uczczenie znaczenia rodziny Caetani, a nie dedykowanej osoby. CYRK MAXENTIUSA Via Appia Antica, 153 Zbudowany z cegły około 311 roku przez cesarza Maksencjusza w Rzymie cyrk miał 520 m długości i 92 m szerokości w najszerszym miejscu. Rezerwowany dla rodziny cesarskiej i przyjaciół, mógł pomieścić jedynie 10 000 widzów. Spina (konstrukcja oddzielająca dwie proste) miała 283 m długości i Maksencjusz ozdobił ją obeliskiem ze świątyni Izydy na Polu Marsowym. Dziś ten obelisk znajduje się na Piazza Navona, ustawiony przez Gian Lorenzo Berniniego przy Fontannie Czterech Rzek w XVII wieku. MIEJSKI OGRÓD RÓŻANY Piazzale Ugo La Malfa Ścieżki dzielące rabaty kwiatowe mają kształt menory, siedmioramiennego kandelabra, symbolu judaizmu w podziękowaniu społeczności żydowskiej za umożliwienie założenia ogrodu różanego w dla niej świętym miejscu. Istotnie w 1645 r. istniał tu Ogród Żydowski, do którego przylegał niewielki cmentarz, aż do 1934 r., kiedy to cmentarz przeniesiono do Verano. OGRÓD POMARAŃCZOWY Piazza Pietro D'Illiria Stoi na wzgórzu Awentyn, na terenie starożytnej twierdzy zbudowanej przez rodzinę Savelli pod koniec XIII wieku w pobliżu kościoła Santa Sabina. Drzewa, od których pochodzi nazwa, upamiętniają San Domenico, który w XIII wieku założył tu klasztor, a drzewo pomarańczowe, przy którym święty głosił, zachowało się w pobliskim klasztorze Santa Sabina i nadal jest widoczne przez otwór w ścianie ścianie kruchty kościoła. KOŚCIÓŁ ŚW. IGNAZIO DA LOYOLA Piazza di S.Ignazio Wraz z kościołem Gesù jest głównym kościołem zakonu jezuitów założonego w 1540 roku przez Ignacego Loyolę. Zbudowana w 1626 roku według projektu matematyka Orazio Grassiego, według projektów Carla Maderno, posiada jedną nawę, z trzema połączonymi ze sobą kaplicami po każdej stronie. Iluzjonistyczne malowidło na okazałym sklepieniu nawy jest wspaniałe, podobnie jak perspektywiczna symulacja fałszywej kopuły autorstwa Andrei Pozzo. KOŚCIÓŁ S. MARII SOPRA MINERVA Jego nazwa wywodzi się z historycznego „nieporozumienia”, ponieważ została zbudowana w VII wieku na pozostałościach świątyni Minerwy Chalcidica (tj. odźwiernej), zbudowanej przez Domicjana na cześć jego ojca Wespazjana i jego brata Tytusa . Pozostałości tej świątyni faktycznie powiązano z Piazza del Collegio Romano. Pod koniec XIII wieku kościół przeszedł pod panowanie dominikanów, którzy w ciągu kolejnych stuleci rozbudowali go i ozdobili niesamowitą kolekcją dzieł sztuki, jednymi z najbogatszych i najcenniejszych, jakie można znaleźć w kościele. KOŚCIÓŁ ŚW. MARII DEGLI ANGELI Piazza della Repubblica Jest to kościół, w którym odbywają się oficjalne uroczystości Republiki Włoskiej. Kościół zajmuje centralną salę starożytnych Term Dioklecjana od 1562 roku, kiedy papież Pius IV zlecił jego urządzanie Michałowi Aniołowi. Na podłodze znajduje się zegar słoneczny zaprojektowany przez papieża Klemensa XI, który zamówił go na Jubileusz 1700 roku, aby ustalić datę Wielkanocy w sposób jak najbardziej spójny z ruchami Słońca i Księżyca. Otwór, przez który światło słoneczne pada na zmienny i mierzony punkt nakreślonej w podłodze linii z brązu o długości około 45 metrów, działa jak gnomon. Naprzemienność pór roku jest reprezentowana przez inkrustowane w marmurze figury znaków zodiaku, rozmieszczone wzdłuż linii, która na jednym końcu nosi znak Raka, symbolizujący przesilenie letnie, a na drugim Koziorożca oznaczający przesilenie letnie. zima. BAZYLIKA SANTA MARIA W ARA COELI Piazza Venezia Kościół powstał na ruinach świątyni Junony Monety, na Compidoglio, podczas gdy reszta starożytnych rzymskich budowli popadała w ruinę. Budynki skupiły się wokół kościoła Aracoeli, który w górnej części rozwinął się w klasztor, natomiast na zboczach wzgórza narodził się rynek, a potem mała dzielnica. Kościół, oprócz tego, że był miejscem kultu, był zatem zawsze centrum życia politycznego Rzymu, do tego stopnia, że ​​zgromadzenia ludowe wolnej gminy, na czele której stał Giorgio dei Pierleoni (1114), a następnie Cola di Rienzo (1347) ) odbywały się tam. FONTANNA ŻÓŁWI Piazza Mattei Jedna z najpiękniejszych fontann w Rzymie, została zbudowana w latach 1581-1588 przez Giacomo Della Porta, kilka kroków od starożytnego getta żydowskiego. Legenda głosi, że książę Mattei, miłośnik hazardu, pewnego dnia stracił cały rodzinny majątek i tym samym przyszły teść odmówił wydania mu córki za mąż. W odpowiedzi książę w ciągu jednej nocy kazał wybudować tę wspaniałą fontannę, a następnego dnia zaprosił narzeczoną i jej ojca do pałacu, aby pokazali im dzieło, i wykrzyknął: „To jest to, co człowiek jest w stanie stworzyć w kilka minut”. godziny." bez grosza Mattei!” FONTANNA TRYTONA Piazza Barberini Powstał w latach 1642-1643 i jest jednym z arcydzieł Gian Lorenzo Berniniego. Fontanna, zlecona przez papieża Urbana VIII Barberiniego przede wszystkim w celu upiększenia placu, nad którym wychodził jego pałac, przedstawia boga morskiego, który imponująco wznosi się z otwartej muszli małży i jest wspierany przez splecione ogony czterech delfinów z otwartymi ustami. TARAS PINCIO Pincio to wzgórze w Rzymie, o wysokości 61 metrów nad poziomem morza, które mimo że znajduje się w obrębie Murów Aureliana, nie pojawia się wśród siedmiu wzgórz Rzymu. Na szczycie znajduje się najstarszy publiczny ogród w Rzymie, zaprojektowany przez Valadiera w latach 1810-1818. Z panoramicznego tarasu można podziwiać jeden z najpiękniejszych widoków na Rzym, z Kopułą św. Piotra w tle i Piazza del Popolo poniżej. POMNIK GIORDANO BRUNO Campo de' Fiori Wykonany z brązu, znajduje się w Campo de" Fiori, dokładnie w miejscu, w którym 17 lutego 1600 roku filozof został skazany na śmierć na stosie. Otwarto go w 1889 r., po tym jak dwa międzynarodowe komitety uniwersyteckie, utworzone w latach 1876 i 1884, w skład których wchodzili ludzie kultury z całej Europy, zebrały sumę niezbędną na budowę pomnika. Na granitowej podstawie znajduje się osiem medalionów z brązu z portretami niektórych intelektualistów, którzy na przestrzeni wieków rzucali wyzwanie władzy kościelnej oraz cztery panele, z których trzy przedstawiają najważniejsze epizody z życia Bruna, a frontowa z napisem „Do Bruna /przepowiedziane przez niego stulecie /tutaj/gdzie spłonął stos” PLAC CAMPIDOGLIO Graniczy z trzema pałacami Palazzo Senatorio, Palazzo dei Conservatori i Palazzo Nuovo, Piazza del Campidoglio to arcydzieło stworzone przez Michała Anioła na jednym z najważniejszych wzgórz w Rzymie, początkowo używane jako miejsce kultu, a następnie jako ośrodek władzy wraz z pojawieniem się Senatu w okresie Cesarstwa. KOŚCIÓŁ S.ANDREA DELLA VALLE Kościół stoi nad częścią ruin starożytnego Teatru Pompejusza, który poprzez swoje portyki zajmował cały obszar rozciągający się od Largo Argentina po Campo dei Fiori. Nazwa „della Valle” wywodzi się od rozległego zagłębienia na tym obszarze, w którym gromadziły się wody spływające z Kwirynału i Pincio i które utworzyło duży staw. Jednak nazwa kościoła wzięła się od pobliskiego Palazzo Valle kardynała Andrei della Valle (nazwa wyryta nad drzwiami). FONTANNA BARCACCI Piazza di Spagna Został zbudowany przez Pietro Berniniego (ojca bardziej znanego Gian Lorenzo) w 1629 roku na zlecenie papieża Urbana VIII. Jego szczególny kształt mógł być inspirowany obecnością na placu suchej łodzi, przywiezionej na plac przez wylew Tybru w 1598 roku. FONTANNA ACQUA PAOLA Via Garibaldi Została zamówiona na początku XVII wieku przez nowo wybranego papieża Pawła V Borghese (od którego wzięła swoją nazwę) w celu zaopatrzenia obszarów dzielnic Borgo i Trastevere, które były wówczas słabo zaopatrzone w wodę. Obecny wygląd uzyskała wraz z renowacją przeprowadzoną pod koniec XVII wieku przez Carlo Fontanę. Rzymianie z Trastevere ukuli powiedzenie „Jesteś tyle wart, co woda Paola”, aby wskazać na coś o niewielkiej wartości, ponieważ sama woda Paola, pochodząca z jeziora Bracciano, była uważana za złej jakości. FONTANNA NAIAD Piazza della Repubblica Fontannę po raz pierwszy otwarto w 1901 roku, jednak prowokacja wyrzeźbionych postaci kobiecych wzbudziła liczne kontrowersje, a dzieło przez długi czas pozostawało ukryte za drewnianym płotem. Centralna część rzeźbiarska początkowo składała się z trzech trytonów, delfina i ośmiornicy, a Rzymianie, jak na ironię, przemianowali ją na „fritto misto”. Rzeźbę przeniesiono na Piazza Vittorio w 1913 roku i zastąpiono ją obecnym Glaukusem, potężnym mężczyzną splecionym z delfinem, z którego pyska centralny strumień wody wydobywa się bardzo wysoko. Fontannę otwarto ostatecznie w 1914 roku. BAZYLIKA ŚW. Kosmy i Damiana Otwarty w 527 roku przez papieża Feliksa, został zbudowany na polecenie Teodoryka, króla Ostrogotów, który zlecił połączenie pomieszczeń biblioteki Forum Pokoju (z epoki Flawiuszów) z pomieszczeniami świątyni Romulusa, zbudowanej w r. Lata 20. IV w. n.e. autorstwa Maksencjusza. Ciągłe wylewy Tybru spowodowały konieczność podniesienia podłogi kościoła, która obecnie składa się z dwóch kondygnacji. Kościół jest obecnie główną siedzibą braci franciszkanów III zakonu. BAZYLIKA S. MARIA W TRASTEVERE Piazza S.Maria in Trastevere Według niektórych badaczy S. Maria in Trastevere jest pierwszym miejscem kultu chrześcijańskiego w Rzymie, o którym istnieją informacje historyczne, a także pierwszą w Rzymie bazyliką poświęconą Najświętszej Maryi Pannie. Założona w 221 r. n.e. C. (III w.) przez S. Callisto i ukończono w 341 r. n.e. C. przez S. Giulio, poświęcenie Najświętszej Maryi Pannie nastąpiło później. Wewnątrz zachowało się wiele dzieł sztuki, w tym wspaniały drewniany strop Domenichino i wspaniałe mozaiki Pietro Cavalliniego z opowieściami o Dziewicy. Fasadę poprzedza XVIII-wieczny portyk. w górnej części zachowała się mozaika z XIII wieku, która wychodzi na plac o tej samej nazwie i fontannę, zbudowaną w miejscu, gdzie według tradycji w 38 roku p.n.e. wypłynął ogromny strumień oliwy, zapowiadając przyjście Chrystusa. TEATR MARCELLUSA Rozpoczęty przez Juliusza Cezara i ukończony przez Augusta, zajmował część zakrzywionej strony „Circo Flaminio” i choć prace zakończono już w 17 roku p.n.e. kiedy budynek służył do świeckich zabaw, poświęcenie odbyło się dopiero w 13 roku p.n.e. Marcellusowi, synowi Oktawii, siostrze Augusta, ale także mężowi jego jedynej córki Julii. W dniu inauguracji doszło do powszechnie znanego wypadku: podczas gdy aktorzy pojawiali się na scenie, „sella curulis”, na którym siedział cesarz, pękła, w wyniku czego upadł on dość ciężko. Wśród niepokoju senatorów i ludu August wstał z uśmiechem i machnięciem ręki nakazał wznowienie przedstawienia. Via di Tor Sanguigna, 3 Vicolo del Puttarello, 25 KOŚCIÓŁ S.ANDREA DELLE FRATTE Kościół, istniejący już w XI wieku, został całkowicie przebudowany na zlecenie markiza Del Bufalo na początku XVII wieku przez Gaspare Guerrę i ukończony przez Francesco Borrominiego, który w latach 1653-1667 zbudował wspaniałą dwurzędową dzwonnicę oraz kopuła wzmocniona ukośnymi przyporami, które nadają architekturze kształt krzyża św. Andrzeja. Nazwa kościoła wywodzi się od jego położenia, niedaleko Piazza di Spagna, niegdyś na obrzeżach centrum miasta, gdzie rosły drzewa i krzewy. KOŚCIÓŁ ŚW. MARYJA POKOJU Arco della Pace, 5 W 1482 roku zbudowano kościół pod wezwaniem Marii, aby upamiętnić cudowne wydarzenie, w wyniku którego w tym miejscu krwawił obraz Matki Boskiej. Sykstus IV był poruszony tym wydarzeniem i złożył przysięgę, że gdyby spisek Pazzi, w który był w jakiś sposób uwikłany, nie doprowadził do wojny, której się obawiano, kazałby w tym miejscu zbudować duży kościół poświęcony Madonnie. przechowuje w sobie bogaty repertuar arcydzieł sztuki renesansu, w tym słynne freski „sybille” autorstwa Rafaela z 1514 r., dzień po odsłonięciu Kaplicy Sykstyńskiej przez Michała Anioła i prawdopodobnie pod jego wpływem. Park Akweduktów Jedne z zielonych płuc Rzymu, prawdziwe skrzyżowanie sieci wodnej starożytnego Rzymu, na obszarze około 240 hektarów którego znajduje się 6 z 11 akweduktów zaopatrujących starożytny Rzym w wodę: Anio Vetus, Marcia, Tepula, Iulia, Claudio, Anio Novus oraz szczęśliwy akwedukt, zbudowany w epoce renesansu i nadal używany do nawadniania. Via Dei Coronari Pierwotnie nazywał się „Via Recta” i przechodząc styczną do „Stadio di Dominiano”, połączył „Via Lata” (stara ulica kursu) z mostem neroniowym, zapadając się pod koniec czwartego wieku. W średniowieczu stało się „przez di tor sanguigna”, ponieważ bliskość tej wieży, a następnie przez dei coronari przez sprzedawców świętych przedmiotów zwanych także „paternostari”, którzy stacjonowali w tym miejscu, ponieważ byli podróżowani przez pielgrzymów, którzy poszedł do S.Pietro. 500 metrów długości, jest to jedna z najpiękniejszych dróg w Rzymie z charakterystycznymi średniowiecznymi zaułkami naprzemiennymi z wieloma warsztatami antycznych dealerów pełnych mebli z każdej epoki. Tempietto S. Pietro w Montorio Piazza S.Pietro in Montorio, 3 Nazywany także Tempietto Del Bramante, został zlecony artystom w 1502 r. Przez królewskość Hiszpanii, aby świętować miejsce, w którym tradycja chciała zostać ukrzyżowana San Pietro na wzgórzu Gianicolo w Rzymie. Chiesa sant"avo alla sapienza Corso del Rinascimento, 40 Arcydzieło Borromini, do którego papież Urban VIII powierzył zadanie w 1632 r. Prace rozpoczynają się jednak dopiero w 1643 r. I trwały przez ponad dwadzieścia lat. Roślina Kościoła jest pojedyncza, składająca się z dwóch nakładających się trójkątów, z zakrętami przeciętymi zakrzywionymi liniami naprzemiennymi wklęsłymi i wypukłymi i przeciwnie, i które według wielu byłoby to, że schematyczna re -proposowa pszczoły barberynowej. Sumca wirtuozerii Borrominijskiej jest niewątpliwie kopułą, ze słynnym ślimakiem, być może zainspirowanym przez Torre di Babel lub latarnią morską Aleksandrii, która w jej spiralnej kulminacji w płonącą koronę, na której odpoczynek tiara, wykonany z kutego żelaza, globę, Pamphili zanurkował gałązką oliwną w ustach, a na koniec krzyż wykonany podczas pontyfikatu Innocenzo X. Pod ziemią S.cecilia w Trastevere Piazza di Santa Cecilia, 22 Zgodnie z tradycją Bazylica z IX wieku zbudowano ponad pozostałości starożytnego Titulus Caecillae, który należał do Santa Cecilia. Podstawowy obszar archeologiczny ujawnia bardzo interesującą stratygrafię szczątków kilku konstrukcji, od domusu epoki republikańskiej po wyspę z epoki cesarskiej. W piwnicy znajduje się również miejsce zidentyfikowane jako starożytne Balneum, w którym zgodnie z tradycją święty był męczennikiem. Złamany most Isola Tiberina Znajduje się na Tyber, nieco dalej na południe od wyspy Tiber. Ponte Rotto to nazwa, o której jest bardziej znany, ale w rzeczywistości jest to pozostałości starożytnego Ponte Emilio (ponów aemilius), prawdopodobnie wykonane w 241 pne. autor: Manlio Emilio Lepido. W czasach starożytnych w drewnianej konstrukcji, która przekazała dwa brzegi Tybera w ważnym punkcie w mieście, był to pierwszy most murowy w Rzymie. Sancta Sanctorum Chapel Piazza San Giovanni in Laterano Najbardziej szanowanym sanktuarium Rzymu, według historyków średniowiecza, było prywatne oratorium papieży do renesansu. Dzisiaj jest cudowna kaplica, którą Pielgrzym może się modlić, po osiągnięciu ostatniego kroku Świętego Mikołaja Santa Scala Piazza San Giovanni in Laterano Zgodnie z tradycją chrześcijańską, w 326 r. Został przetransportowany przez Jerozolimę do Rzymu na polecenie Da Sant’elena, imperatora matki Konstantyna. A 28 kroków, które tworzą skalę, byłoby dokładnie takie same, jak Jezus kilka razy w dniu wyroku śmierci w Pałacu Paliat Paliate. Zwyczajowe jest wchodzenie na kolana, modlitwę, kroki Świętej Scali jako akt oddania, aby przeżyć pasję Chrystusa i zapewnić plenarne pobłażanie od grzechów. Bazylica S. Giovanni w Laterano Jest to katedra diecezji Rzymu. Pierwsza chrześcijańska bazylika, zbudowana na polecenie cesarza Konstantyna, który nazwał go w Sancto Salvioris, po słynnym edyktie Mediolanu z 313. Nazywa się to „arcibasilica”, ponieważ jest pierwszym z czterech głównych papieskich bazylików i najstarszą i najważniejszą bazyliką katolicyzmu. Mówiąc dokładniej, ma honorowy tytuł Omnium urbis et orbis ecclesiarum mater Et caput lub matka i szef wszystkich kościołów w mieście i na całym świecie. Bazylika św. Klemensa Piazza di S.Clemente Kompleks archeologiczny S. Clemente stoi w dolinie między College Opio i Celio, na Via Di S giovanni w Laterano, który był częścią dróg stosowanych w procesjach papieskich, które z bazyliki S Pietro w Watykanie osiągnęły S. Giovanni w Laterano. S Clemente to konstrukcja czteropoziomowa: na dole czwartego poziomu są resztki ery republikańskiej i augusta, zniszczone podczas pożaru 64 AD Nero, więcej na trzecim poziomie znajdujemy resztki Rzymu Cesarskiego, w tym A Pistolet maszynowy świątynnej. Jeszcze wyżej, na drugim poziomie, oryginalna bazylika z IV wieku, z ważnymi i niemal unikalnymi freskami IX i XI wieku. Wreszcie, na pierwszym poziomie, obecna bazylica zrekonstruowała 12. po zniszczeniu, które miało miejsce podczas worka Rzymu z 28 maja 1084 r., Jeden z najbardziej tragicznych dni w długiej historii Rzymu. Piazza Mincio Via Margutta Piazza del Gesù